Ważnym elementem aktywności fizycznej dzieci powinna być zabawa. Dzięki niej wybrana dyscyplina uprawiana przez młodego sportowca będzie dla niego źródłem radości, poczucia sprawczości i budowania relacji w grupie. Zdarza się jednak, że staje się źródłem frustracji, lęku i utraty pewności siebie. Zanim jako rodzic zaczniesz zastanawiać się, jak pomóc swojemu dziecku przyjrzyj się temu, jak wygląda twoje wsparcie i jak reagujesz zarówno na jego sukcesy, jak i porażki.

Jak możesz wspierać młodego sportowca bez niszczenia jego pasji, czym jest presja wyniku i jak pomóc dziecku radzić sobie z emocjami?

Wpływ oczekiwań rodziców na rozwój tożsamości młodego sportowca

Twoje dziecko nie rodzi się z potrzebą wygrywania turniejów. Ono chce się ruszać, bawić i być zauważone. Dopiero z czasem zaczyna budować swoją tożsamość, także tę sportową. I właśnie tutaj twoje oczekiwania mają ogromne znaczenie.

Dlatego, zamiast oceniać i budzić poczucie winy pytając „dlaczego nie wygrałeś?”, skup się na procesie. Porozmawiaj o tym, co dziś poszło super i jak można poprawić to, z czym mały sportowiec wciąż ma problem i co psuje mu radość z gry.
Uwolnisz go od ukrytych oczekiwań z twojej strony i pozwolisz rozwijać się we własnym tempie. Nie chodzi bowiem o to, by ignorować porażki i negować frustrację oraz złość wywołaną przegranym meczem lub zajęciem dalszego miejsca. Możesz jednak uczynić z tego punkt wyjścia i źródło wiedzy na temat tego, nad czym warto popracować, by następnym razem zrobić to trochę lepiej, niż dziś.

Psycholog sportu Bydgoszcz

Stres w sporcie może skutecznie utrudniać osiąganie najlepszych wyników. Jeśli zmagasz się z tym problemem lub stres odbiera twojemu dziecku radość płynącą z uprawiania sportu, umów się na konsultację do psychologa sportu w naszym gabinecie w Bydgoszczy.

Gdybyś chciał o tym porozmawiać i doradzić się, jak uwolnić się od wygórowanych oczekiwań względem swojego dziecka, może ci w tym pomóc psycholog sportowy dzieci – Bydgoszcz to miasto, w którym możesz umówić się na wizytę w Mental Expert. Jeśli natomiast mieszkasz gdzie indziej, z pewnością znajdziesz dobrego specjalistę w swojej okolicy.
Rozmowa ze specjalistą, który zajmuje się pomaganiem młodym sportowcom, nie tylko pomoże ci uniknąć najczęstszych błędów. Dowiesz się też, jak skutecznie wspierać rozwój młodego sportowca, by jego aktywność nie stała się zależna od medali i wyników, ale by napędzana była wewnętrzną pasją.

Budowanie wewnętrznej motywacji zamiast pogoni za pucharami

Dzieci, które trenują dla przyjemności i rozwoju, pomimo wielu przegranych mogą osiągnąć lepsze wyniki długoterminowo. Nie boją się bowiem próbować. Sama pogoń za pucharami i medalami wzmacnia motywację zewnętrzną, a ta zwykle szybko słabnie wraz z każdą porażką.

Jeśli chcesz pomóc swojemu dziecku budować motywację wewnętrzną, wspieraj go w budowaniu motywacji wewnętrznej. Kieruj jego uwagę na to, co lubi w sporcie i dlaczego chce go uprawiać. A wtedy to właśnie świadomość swojego „dlaczego” będzie jego siłą w chwilach, gdy wysiłek nie będzie przynosił spodziewanych efektów. W takich chwilach doceniaj ten wysiłek, co przekieruje uwagę dziecka z nagród na radość z doskonalenia umiejętności sportowych.

Mechanizm radzenia sobie ze stresem przedstartowym u dzieci

Stres przedstartowy to stan, którego często doświadczają dorośli sportowcy. Wiedzą oni, że warto znać sposoby na radzenie sobie z nim, by wspierał, a nie sabotował ich wysiłki. Nieobcy jest też dzieciom, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sportem i rywalizacją.

Każdy młody sportowiec może mieć swój ulubiony sposób na odstresowanie się i złagodzenie skutków napięcia, które towarzyszy mu przed startem. Jedni grają w ulubione gry komputerowe, inni słuchają muzyki i odcinają się od świata zewnętrznego na chwilę, a jeszcze inni rozmawiają ze znajomymi, którzy im kibicują. Niezależnie od wybranej metody nieocenione jest w takich chwilach wsparcie rodzica, który jest obecny w takich chwilach.

Bardzo łatwo wyczuwamy emocje innych, dlatego staraj się zadbać o swój spokój. To trudne, bo jak każdy rodzic małego sportowca, zwykle przeżywasz dużo bardziej jego rozgrywki, niż on sam. Dlatego ty również znajdź swój sposób na radzenie sobie ze stresem przedstartowym, by potem ze spokojem zapewnić swoje dziecko, że wspierasz je i wierzysz, że da z siebie wszystko, niezależnie od wyniku. Przypomnij mu też, jak wytrwale trenowało i dzięki temu jest dobrze przygotowane. Zwróć jego uwagę na to, co najważniejsze w tym, co robi. Przede wszystkim na radość, frajdę i na to, że każdy mecz, czy zawody pomagają mu być jeszcze lepszym w tym, co tak lubi robić. Możecie też razem głęboko pooddychać, by uspokoić nieco układ nerwowy.

Jak rozmawiać z dzieckiem po przegranym meczu?

To nigdy nie jest łatwe. Dlatego warto uczyć się pewnych zachowań, zwrotów, wyrażania emocji i kierowania uwagi na to, co może pomóc dziecku nie tylko przełknąć gorycz porażki, ale też wyciągnąć z niej cenną lekcję na kolejne rozgrywki.
Pamiętaj, że gdy milczysz, również komunikujesz się ze swoim dzieckiem. Twoja mina, cała mowa ciała, spojrzenie znaczą więcej, niż słowa. I to w nich mały sportowiec powinien wyczytać wsparcie, zrozumienie i pewność, że cokolwiek się wydarzyło, nie został z tym sam. A na pewno nikt z jego bliskich nie jest zawiedziony i niezadowolony. Porażki są czymś naturalnym w rozgrywkach sportowych i nie oznaczają, że przegrana drużyna powinna zrezygnować z uprawiania sportu.

Przeczytaj także:

Co gdy moje dziecko nie umie przegrywać?

Ze zwycięstwem wiąże się nie tylko radość i poczucie szczęścia, ale też uznanie ze strony innych i popularność. Jednak o wiele ważniejsze jest to, że każda wygrana pomaga bardziej uwierzyć w siebie i swoje możliwości.

Po przegranym meczu słuchaj aktywnie, chwal wysiłek i zaangażowanie, unikaj porównań, a na koniec wybierzcie się na lody. Możecie też porozmawiać o najciekawszych momentach w meczu, bo przecież żadna drużyna nie gra tylko źle.

Rola zabawy w profesjonalnym szkoleniu sportowym

Gdy jako rodzic małego sportowca będziesz pamiętać, że bardziej od managera sportowego potrzebuje on kogoś, kto chronić będzie jego pasję, nie musisz się zbytnio obawiać, że szybko zrezygnuje. Wręcz przeciwnie. Czerpiąc z treningów i rozgrywek wiele radości i traktując to przede wszystkim jako zabawę, nie straci tak szybko zapału i motywacji. To bowiem wciąż będzie spotkanie z kolegami i ciekawie spędzony czas po szkole.
Poza tym zabawa obniża stres, zwiększa kreatywność, wzmacnia relacje i buduje odporność psychiczną. Dużo łatwiej osiągać dobre wyniki, gdy nie czuje się presji, niż wtedy, gdy na plecach dźwiga się ciężar oczekiwań.
Dziecko, które przestaje się bawić sportem, zaczyna się go bać.

Źródła:

• pmc.ncbi.nlm.nih.gov
• www.lpfa.pl/o-nas/aktualnosci/aktualnosci/rola-zabawy-w-treningu-sportowym-dzieci/
• mentalsteps.pl/stres-przedstartowy-jak-sobie-z-nim-radzic/
• footballlab.pl/blog/wpis/110/medale-puchary-czyli-jak-motywowac-aby-nie-stracic-motywacji
• www.akademiaprince.com.pl/stres-przed-zawodami-u-dziecka-jak-sobie-z-nim-poradzic/

FAQ